Фанфан, Хятад
Манай гэр бүлийнхэн бүгдээрээ Эзэн Есүст итгэдэг, би бол энгийн л итгэгч бөгөөд аав минь чуулганы хамтран зүтгэгчдийн нэг билээ. 2004 оны хоёрдугаар сард би Төгс Хүчит Бурханы эцсийн өдрүүдийн ажлыг хүлээн зөвшөөрсөн бөгөөд тун удалгүй хаанчлалын сайн мэдээг хамгийн бага охин дүүдээ номлосон юм. Анхандаа би Бурханы зарим нэг үг болон үнэнээр өөрийгөө зэвсэглэн Бурханы эцсийн өдрүүдийн ажлыг аавдаа гэрчлэх гэж байв. Харин надад гайхшрал төрүүлсэн зүйл нь, Төгс Хүчит Бурханы эцсийн өдрүүдийн ажлыг хүлээн зөвшөөрсөн гэдгийг минь сонсоод аав надад саад болж, үүнээс сэргийлэхийг оролдон галзууртлаа уурласан юм.
Нэг орой, аав гэрт минь уцаарлан ирээд, надад: “Би чамайг миний болон чуулганы удирдлагын зөвлөгөөг үл тоож, Зүүний Аянгад итгэх юм гэж хэзээ ч санасангүй! Чи удирдагчийн гэр лүү яаралтай явж, гэмшсэн чинь дээр дээ. Эзэнээс нүглийг чинь өршөөхийг гуй” гэж хэллээ. Би хариуд нь: “Аав аа, би Төгс Хүчит Бурханы үгнээс их уншсан, тэдгээр нь Бурханы дуу хоолой гэдэгт үнэхээр итгэж байна. Төгс Хүчит Бурхан бол эргэн ирсэн Эзэн Есүс бөгөөд би үүнд итгэлтэй байна. Нигүүлслийн эрин үе хэдийнээ дууссан, бид нар одоо Хаанчлалын эрин үед байна. Бурхан шинэ ажил хийж, биднийг Хурганы хуримын зоогонд аваачихаар ирсэн. ‘Тэд бол Хургыг хаашаа ч явсан дагадаг хүмүүс юм’ (Илчлэл 14:4). гэж Библид хэлдэггүй гэж үү? Төгс Хүчит Бурханд итгэснээр би Хурганы хөлийн мөрийг дагаж байна…” гэв. Гэхдээ намайг юу ч хэлсэн бай аав минь алийг нь ч сонсох сонирхолгүй байсан ба чуулганы удирдагчдын нэгтэй уулзуулахаар авч явах гэж зүтгэсээр байлаа. Нөхөр минь ч бас аавтай нэгдэж надад шахалт үзүүлэв. Аавын минь нүүр царайны байдал анхны бүлэглэл рүү минь намайг буцаан аваачихаар бүрэн шийдсэн байгааг надад хэлж өгөв. Сэтгэл хөдлөл нь ширүүсэж, нөхцөл байдал дордож болохыг ухаараад би өөрийн эрхгүй бага зэрэг сандрав. Иймд, би Бурханд чимээгүй залбирч, хамгаалалт болон удирдамж гуйлаа. Бүх зүйл миний төсөөлсний дагуу болов: Намайг ямар ч үг хэлүүлэлгүйгээр аав машинд хүчээр суулгаж, нөхөр маань чуулганы цуглааны байр луу жолоодов. Би барилга руу орохдоо, жар далан хүн тэнд хүлээж байхыг харав, миний хамгийн бага охин дүүг хадам ээж нь авчирсан байлаа—тэд бүгд нууцаар үгсэж, бид хоёр луу бүгд зэрэг дайрах гэж байгааг би ухаарсан юм. Өрөөнд байсан хүн бүр дүү бид хоёр луу жигтэй харж байсан бөгөөд зарим нь бидэн рүү зааж, өөр хоорондоо шивнэлдэж байлаа. Чуулганы ахлах удирдагчдын нэг нь бидэн рүү яаран алхаж ирээд, Төгс Хүчит Бурханд итгэхээ болихыг даруй шаардаж эхлэв. Тэгээд тэр эцсийн өдрүүдийн Бурханы ажлыг өчүүхэн ч болгоомжлолгүйгээр яллаж, доромжилж эхэллээ. Тэр бүр баахан цуу яриа ч хэлэв, жишээлбэл: “Зүүний Аянгад нэгдсэн хүмүүс хэзээ ч гардаггүй, эсвэл хэрвээ тэд орговол, хамраа огтлуулж, нүдээ ухуулдаг…” Эдгээр худал хуурмаг болон удирдагчдын турхиралт нь аав болон охин дүүгийн минь хадам ээжийг улам унтууцуулж, тэвдүүлсэн ба удирдагчийг бидний төлөө залбирал хэлэхэд тэд бидний нүдийг аниуллаа. Тэдний хийж байгаа зүйлийг би маш их эсэргүүцсэн бөгөөд удирдагчийг бидний төлөө залбирч байхад бид юу ч хэлсэнгүй. Гэхдээ удирдагчийн тараасан цуу яриа надад хэдийнээ гүнзгий сэтгэгдэл үлдээсэн билээ.
