Жуй Чиу, Малайз
Би гоо сайханч, харин манай нөхөр фермер юм. Бид хоёр Малайзад хайраа олох гэж байгаа эмэгтэйчүүдэд зориулсан уламжлалт үйл ажиллагаа болох жүрж шидэх арга хэмжээн дээр танилцсан билээ. Хуримыг маань нэг жилийн дараа пастор гэрчилж, чуулганд зохион байгуулсан юм. Гэрлэлтийн маань төлөөх пасторын залбиралд би маш их сэтгэл хөдөлсөн бөгөөд хэдийгээр шашин шүтлэггүй байсан ч “Энэ эрэгтэй намайг эргэж буцалтгүй нандигнаж, харж халамжлан, насан туршийн минь хань байх болтугай” гэж Бурханаас чимээгүйхэн гуйлаа.
Гэр бүлийн амьдралаа эхэлсний дараа нөхөр бид хоёрын хооронд зөрчилдөөн ар араасаа гарах болов. Нөхөр маань өглөө бүр ногоо зарахаар үүрийн 4 цагт гэрээс гараад оройн 7 цаг өнгөртөл эргэж ирдэггүй, харин миний ажил оройн 10 цаг өнгөртөл тардаггүй байлаа. Бид хамтдаа маш бага цагийг өнгөрүүлдэг байв. Би эцэж цуцсан байдалтай сажилсаар гэртээ ирээд нөхрийнхөө анхаарал, халамж, ойлголтыг хүртэнэ гэж маш их найддаг байсан юм. Ажил маань ямаршуу байсан, би аз жаргалтай байсан эсэхийг нөхөр маань асуугаасай гэж хүсдэг байв. Гэвч харамсалтай нь намайг ажлаасаа харьж ирэх бүрийд нөхөр маань телевиз үздэггүй юм аа гэхэд утсаа оролдон, заримдаа бүр надтай мэндэлдэггүй байлаа. Намайг зүгээр л байхгүй мэт аягладаг байв. Үүнээс үүдэн би үнэхээр их гуньж гутарч, яваандаа нөхөртөө сэтгэл дундуур байх болсон юм.
